บทที่ 117 ตอนที่ 33.1 ปลิวสลายหายไป

อิงน่าน Part 

หลังจากนั้นจนถึงสิ้นเดือนตุลาคมผมยังอยู่เป็นรูมเมทของติณฑ์เหมือนเดิม จะว่าไปของขวัญวันเกิดที่ผมให้ติณฑ์คงไม่ได้มีความหมายต่อเขาเท่าไหร่เพราะเท่าที่เห็นติณฑ์ยังมีท่าทีปกติสุขเหมือนเดิม นั่นก็ดีแล้วล่ะผมอยากให้เขามีชีวิตอย่างมีความสุขจริง ๆ นี่นา

“เมื่อไหร่จะมาทำกับข้าวให้กูกินบ้าง...